Mukaddime’de İnsan Doğası ve Bilimsel Tarihin İmkanı

Egemen Kurtoğlu

Öz


Filozofların insan doğası kavrayışları özellikle Batılı düşünürler açısından revaçta gözüken bir çalışma alanını oluşturmaktadır. Ancak Mukaddime’nin, içerdiği insan doğası anlayışı bakımından dakik bir araştırması yapılmamış görünür. Oysa Mukaddime’nin sunduğu tarihsel-toplumsal yaşamın olgu ve olaylarını anlamak açısından, filozofun tevarüs ettiği İslami ilimler ve felsefe geleneği içinde merkezi bir rol üstlenen nefs anlayışının özel bir yeri vardır. Bu makalenin savunduğu iddia, İbn Haldun’un ilmu’n-nefs paradigmasında yarattığı kırılmanın Mukaddime’de önerilen bilimsel tarih ve toplum teorisi için bir zemin niteliğinde olmasıdır. Bu bağlamda, makalede ilk olarak insan doğasına işaret eden nefs, fıtrat vb. kavramların Mukaddime’de aldığı atıflara değinilirken, daha sonra ise İbn Haldun’un temel tezleri açısından bu atıfların değerlendirmesi yapılacaktır. Böylece, İbn Haldun’un felsefi sisteminde insan doğasının içeriksiz niteliği de açığa çıkacaktır.


Anahtar Kelimeler


İbn Haldun, Nefs, İnsan Doğası, Fıtrat, İlmu’n-nefs

Tam Metin:

PDF


DOI: https://dx.doi.org/10.36657/ihcd.2020.71

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.

 

Indexing and Abstracting Services

                                            
 

Other Sources and Services

                   
 

Lisans

Creative Commons Lisansı

 

İletişim:

Sönmez Çelik
İbn Haldun Üniversitesi
Ulubatlı Hasan Caddesi, No:2
34494 - Başakşehir, İstanbul
Telefon: +90 212 551 6464
E-posta: journal@ihu.edu.tr