Arabuluculuğun Etik ve Davranış Standartları Yönünden Singapur Sözleşmesi

Özet

Bu çalışma, Arabuluculuk Sonucunda Yapılan Milletlerarası Sulh Anlaşmaları Hakkında Birleşmiş Milletler Sözleşmesi’nin (Singapur Sözleşmesi) arabulucu etik standartlarına ilişkin hükümlerini ve bunların sınır ötesi icra edilebilirlik üzerindeki etkilerini incelemektedir. Özellikle Sözleşme’nin 5/(1)(e) maddesi kapsamında arabulucunun uygulanabilir etik standartları ciddi şekilde ihlal etmesi ve bu ihlalin sulh anlaşmasının yapılmasını etkilemesi hâlinde hukuki yola başvurunun reddedilebilmesi değerlendirilmiştir. Çalışmada, arabuluculuk süreçlerinde uygulanacak etik standartların farklı hukuk sistemlerinde değişiklik göstermesinin yol açtığı belirsizlikler ile bu durumun milletlerarası sulh anlaşmalarının icrası üzerindeki etkileri ele alınmaktadır. Ayrıca, Sözleşme’nin 5. maddesine yöneltilen doktrinsel eleştiriler analiz edilmekte ve Türkiye Arabulucular Etik Kuralları’nın Singapur Sözleşmesi bağlamındaki önemi vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, etik standartların açık, öngörülebilir ve uluslararası uygulamayla uyumlu şekilde geliştirilmesinin, arabuluculuk yoluyla varılan sulh anlaşmalarının güvenilirliği ve icra edilebilirliği açısından temel bir gereklilik olduğu ortaya konulmaktadır.